Merhaba 33 yaşındayım ve 20 yıldır sedef hastasıyım 10 yıldır vücüdumda yoğun bi şekilde var. Hepimiz aynı dertleri yaşıyoruz belki çoğu zaman kararsız ama benim sölemek istediğim hayat sedefe rağmen güzel. Geçen seneye kadar evlenmeyi istiyordum ama düşünemiyordum biri ile sedeflerim varken mutlu olmayı geçen yıl evlendim o zamanlar tedavi olduğum için yaralarım yoktu fakat şu ara tedaviye ara verdim özel sebeplerden ve vücüdumun %70 yara içinde ve eşim bu konuda bana çok destek oluyo hiç bir şekilde benden rahatsız olmadığını söylüyo ve bu beni bir şekilde rahtlatıyor. Eğer eşim karşıma çıkmasaydı bende şu anda kesin depresyondaydım (bekarken her zaman olduğum gibi) .Bunu neden yazdım benim durumumda bir sürü insan var biliyorum belki biraz onlara da moral olur.