mrb 19 yasındayım ün. öğrencisiyim 14 yıldır sedef hastasıyım.kac tedavi denedim kac farklı ilac kullandım inanın bi fkrim yok.cocukken anlıyamıosun hastalık neymiş insanlar baksa ne olurmus farkında diilsin ama büyüdükce gercek tüm acımasızlıgını farkettirio.ben artık pes ettim we sanırım onlarla yasamayı öğrenmekten baska carem yok ben de bunu kabul ediyorum.gaye hanım için cok sewindim zor bi işin üstesinden gelmiş tebrik ederim we allah tekrar yasatmasın o kötü günleri.süphesiz gayesi kararlılıgı önemli bi faktördür tedavinin sonuc vermesinde bunu yadsıyamam ama sunu da biliyorum ki sedef hastalıgı kişide ne kadar küçük yasta ortaya cıkarsa tedawisi de bi o kadar zor olur bunu doktorum söylemişti we düşünün 5 yasından beri bu hastalık war...kendimi bu hastalıktan ayrı göremiyorum daha dogrusu sedef hastalıgı olmadan ben nasıl bi bendim hiç hatırlamıyorum hayatı anlamaya basladıgımda ben bir sedef hastasıydım su an sedef hastasıyım we bu ne kadar böyle dewam edecek bilmiyorum.acıkcası yeni tedawilere baslamayı da hiç düşünmüyorum.cok yoruldum artık yıldım bıktım. belki de bi mucize bekliyorum gecmesi için.krem kullanmak bana artık işkence gibi geliyor inanın sırf bu yüzden kozmetik amaclı kremlerden bile olabildigince uzak duruyorum.amacım kimsayi ümitsizlige itmek degil sadece içimi dökmek istedim malum burda hepimiz birbirimizin dilinden konusuyoruz...we gercekten hayat bazı insanlar için cok basit bizim hiç tatmadıgımız kadar...ama suna da hep inanmısımdır bigün biyerlerde bu yasadıgımız acıların karsılıgını alacagız yoksa zaten hayata baglanmak için bi nedenim olmazdı...we sunu da belirteyim iyiki bu siteye üye olmusum insanın halini anlayacak birilerinin war oldugunu bilmesi kadar güzel birsey yokmus....