SAVAŞ….!

Savaşın her türlüsü yorar insanı,hele ki bu kazanmanız gereken zafer sağlığınızsa…işte bu hepsinden daha mühimdir..şöyle düşünün etrafınızda bu hastalığı yenebilen binlerce insan var..yenemeyen milyonlarca…ama bir kişi bile yenebilmişse demek ki imkansız değil…evet çaresi yok gibi görünüyor..evet görünüyor..hastalığın en can sıkıcı ve farklı tarafı bu görünüyor…her sabah sizle birlikte uyanıyor…hem de zaman zaman sizden daha güçlü ve daha sıkı size inat uyanıyor…söylenilen tek şeyse bu hastalığın geçmediği geçse bile tekrar edeceği..forumda yazılan her şeyi okudum..nasıl çare aradığınızı..size şöyle desem..22 yaşındayım bir sabah uyandığımda saçlarım ve yastığım kan içindeydi,bütün vücudumsa yara her yerimde vardı…elimde,tırnağımda,belimde,göbeğimde sırtımda..her yerimde,,binlerce yara,insan içine çıkamıyordum…ilk 1,5 ay odama annemi bile sokmadım..ağladım göz pınarlarım kurudu,intihar etmeyi düşündüm..ölmeyi…doktor sağlık raporu yazıp bu ilaçtan 40 50 tüp alabilirsin dediği anna şunu söylemiştim…:hepsini 1 er hafta kullansam 40 50 hafta eder ..ve ben böyle yaşayamam…sonra hastalığı yenmek için savaşa girdim ben yenicem insanlar kanseri yeniyor ben sedefimi yenemicem diye..ama bu yaralarımı daha arttırdı..çünkü farkında varmadan yenmek uğruna sürekli hastalığımı ve iyileşmeyi düşünmeye başlamıştım..sonra bir cümle döndü aklımda..nasıl düşünürseniz o düşünceyi çekersiniz..ağrı geçicidir ama pes etmenin yarattığı duyguysa sonsuza dek sürer..sonra etrafımdaki herkesi susturdum,,annemi bile hani derler ya:yaramdan değil sorandan bıktım..herkes başımda prof edasıyla.aaa benim de bir dıdımın dıdısı olmuştu şöyle geçmişti diyen herkesi hem de herkesi..internetteki hasta resimlerine de bakmadım yorumlara da çözümlere de önerilere de 35 derece sıcakta bile yaralarımı göremeyeceğim şekilde kapattım..asla göz göze gelmedim onlarla..hastalık bir oyundur arkadaşlar iyi oynayan kazanır..iyi oynayın ve onu yok sayın..eğer bir şeyi yok sayarsanız önce size olağan gücüyle saldırıcak sonra da çekip gidicektir…saat gecenin 3:30 u maillerime bakarken bu siteye ilk üye olduğum ve hiç yazmadığım dikkatimi çekti..ve oturdum yazdıklarınızı tek tek okudum..sizi o kadar iyi anlıyorum ki…sadece şunu söylemek istiyorum sedefe yaklaşık 2 yıl önce yakalandım hastalığımı 2. ayında fark ettim ve 6 aylık bi tedavi sonucunda bu hastalıktan tamamen kurtulalı tam 1,5 yıl oldu..asla tekrar yakalanıcamı düşünmedim…bu düşünceyi kafama yerleştirmek için psikolojik yardım aldım…ben iyileştim arkadaşlar..size herhangi bir ilaç adı veremem..ilaçla oldunudüşünmüyorum çünkü doktorum bana sen bir mucizesin diyor çünküama şu kadarını söyleyebilirim…6 ay boyunca sadece yeşil salata ve haşlanmış tavuk yedim..asla alkol kullanmadım hala da kullanmıyorum..denize girdim hergün..tüm acıma ve yanmama rağmen …ve hep inandım ben sağlıklıyım tanrı sadece beni tatile soktu..dinlenicem ve geçicek..şu anda bildiğim tek bişiy var evet ben ciddi bir hastalık geçirdim…oyunu oynadık ben kazandım..asla tekrar etmicek,ama bi yandan da şunu asla unutmayarak…bu hastalık bende var şu anda uyku halinde ama asla uyanmayacak ben izin vermediğim sürece…kim ne derse desin arkadaşlar siz inanın iyileşiceğinize öyle bir inanın ki allaha inanır gibi annenize inanır gibi aşık olduğunuz insanı sever gibi…eğer ben yenebildiysem siz de yenebilirsiniz..kalbim ve dualarım sizinle..şansınız bol olsun arkadaşlar…